Het kampvuur & de Waterkeeper
Vlak voor ik uit de diepte opduik om wakker te worden in de uitslaapzaal, kom ik aan op een andere plek.
Het is nacht en ik lig bij een kampvuur. Er zijn geen grote huizen of straten. ik zie kleine hutjes, een kampvuur en rode zanderige aarde om mij heen. Ik hoor de geluiden van de jungle en wordt mij ineens bewust van het zachte mompelen van een paar kleine mannen die ook rond het vuur zitten. De man dichtbij kijkt me aan en zegt in een vreemde taal:, ze is wakker.’ En ineens besef ik dat zij voor mij gewaakt hebben bij het vuur tijdens de operatie. En… wat dat bij mij gedaan heeft . Er is zoveel bedding en zachtheid voelbaar in mij. Een warm gevoel van dankbaarheid en ontroering stromen mijn hart in. Op dat moment schuif ik naar een volgende verdieping en zie de zuster voorbij drentelen in een steriele ruimte. De recovery van het ziekenhuis.
Op 20 december ga ik fysiek naar hen toe.
De Kogi’s in de Serra Nevada van Colombia. Een reis van 6 weken met mijn geliefde man.
Onze ceremonie nu ook de jongste uitvliegt. Samen stappen in het nieuwe avontuur.
Daarin zal ik hen ontmoeten, deze mannen bij het vuur. In hun kleine dorp in de jungle zijn wij te gast. Als enige bezoekers op dat moment. We ontmoeten de sjamaan en chief en slapen in het dorp. We eten met hen en zitten bij hun vuur. Ik neem de Waterceremonie mee vanuit de kindergroepen van de Stam en mijn volwassenen jaargroep. Ik ben een Waterkeeper. Zij blijken het ook te zijn. Er is synchroniciteit in vele momenten in de aanloop van de reis.
De solohut en cacaoceremonie (uit hetzelfde dorp) Die ik ter voorbereiding doe laten mij helder het pad zien. Het pad van ontmoeting. Van hart tot hart.
Ik ben zo dankbaar voor de oude stammen van deze aarde die het ‘keepers-schap’ van welke ruimte dan ook, nog kennen. En hoe wij dat weer van hen leren. Ik neem je graag mee in gedachten. Om zo de verbinding te maken. Want in Tribe-bewustzijn is het zo, dat als ik ben geweest, we zijn geweest. Samen in verbinding en op reis, jij en ik. Tot in februari! Ik zie je graag weer.
Veel liefs en warme omhelzing
Lise